„Checkpoint Charlie“ und e Suppe ohni Brot

„Trabi, grau in grau und e Schlange vor em Begg“

Am Gränzübergang „Checkpoint Charlie“ hämmer uns uf dr DDR-Bsuech vorbereitet. Mir hän d Päss wieder em Klasselehrer miesse abge und, dass muesch dr emol vorschtelle, alles Gäld bis max. 25 Mark, an dr Gränze abgeh. Unfassbar! Doch zum Vorgriffe, mr hän jede Rappe sorry, Cent wieder kriegt. Chuum simmer uf dr andere Sitte gsi, sin uns die ganz chlyne Auteli ufgfalle, die sogenannte Trabis. Und uf 10, 15 Trabi, isch ei grosse Waage cho. Meischtens e Mercedes. Doch alli grau, schwarz, Hauptsach dunkel. Und denn vor uns: Sicher 20 Lyt stöön in ere Schlange uf em Trottoir. Mir hänn uns gfrogt, was isch dört loos ? Veruggt, es isch e Begger-Laade, wo numme ab und zue am Tag e paar Brot und Baggware im Agebot het. Für uns, unvorstellbar.

Was uns au ufgfalle isch, sin mir sälber gsi. Mir in unserne Jeans, de farbige Shirt, Jäggli oder Pullover. D Lyt hänn uns bemuschtered. Sie hän fasch nume Grau, Schwarz oder Dunkelblau trait. Das het bi uns e richtig bedryggends, fremds Gfühl usglöst. Mr hän Hunger gha und wo mir uns (es isch au e zytlig, begränzte Tripp gsi) denn in e Restaurant an öppe nün Tisch verteilt hän, isch dr Källner zum Lehrer gange.
Är, dr Lehrer, het uns denn mitteilt, dass mir nid unter de Yheimische dörfe sitze und het uns in e separate Saal bätte. S Einzig wo’s gäh het, isch Kaffi, Sirup und zum Ässe e Suppe. Ok, mr hän uns die Sprochlosigkeit nid welle a merke loh. Wo dr erscht noch eme Stück Brot g frogt het hän mr gwüsst, jeglichi witeri Froog noch Brot, chönne mr uns schängge. D Suppe het de meischte am Ändi sogar gschmeggt, si isch währschaftlich guet gsi. Und ok, Brot hän sich jo au die I Heimische chuum chöne leischte. wenn`s denn überhaupt geh het.

“ Wenn i hüt zrugg dängg, seh i d Schlange vorem Begg no vor mr.
Sie isch e Symbol worde für alles, was mr dozumool als sälbschtverständlig a gluegt hän.
Dr „Checkpoint Charlie“ het uns zeigt, dass d Farbe im Läbe nid numme us de schöne Chleider bestöön. Sondern us dr Freiheit, dert dörfe z Sitze, wo mr will und das z Ässe, was me grad Luscht het.
Es isch d Hoffnig, dass mr die Lektion nie vergässe, au wenn d Wält hüt widr neui Gränze setzt.“